In 2004 debuteerde ze met Het knipperleven (Uitgeverij 521), dat lovend werd ontvangen door pers en publiek. Het boek werd omschreven als een existentialistische bildungsroman, waarin Amatmoekrim zonder reserves onderwerpen als eenzaamheid en dood aanpakte.
Met haar tweede roman Wanneer wij samen zijn (2006) sloeg de auteur een andere weg in. Wanneer wij samen zijn is gebaseerd op Amatmoekrims eigen familiegeschiedenis en beschrijft drie generaties in een Javaans-Surinaamse familie. Met dit boek toonde de schrijfster zich een volwassen talent met een meeslepende stijl.
In 2006 werd Amatmoekrim gevraagd een bijdrage te leveren aan de verhalenbundel 25 onder 35, een boek dat de belangrijkste jonge auteurs uit Nederland en België verzamelt. In het voorjaar van 2007 kwamen twee verhalenbundels uit waarin korte verhalen van Amatmoekrim zijn opgenomen: En toen viel ik van het podium (Prometheus) en Waarover we niet mogen praten (In de Knipscheer).
Haar meest recente roman, Titus, een boek over hoe de mens zin haalt uit chaos en verlies, kwam uit in februari 2009. Ook deze roman oogstte goede kritieken, onder andere in De groene Amsterdammer, De volkskrant en Vrij Nederland.
In het late voorjaar van 2009 verscheen een kort verhaal van Amatmoekrim in de bundel De Radicaal (Prometheus/Forum).
Amatmoekrim maakt tevens deel uit van de redactieraad van de Stichting Literaire Activiteiten Amsterdam (SLAA).
